Antik Roma’da öldükten sonra başınıza neler gelir?

/ 5 Haziran 2017 / 181 Görüntüleme / yorumsuz /
1 Yıldız2 Yıldız3 Yıldız4 Yıldız5 Yıldız (oy yok)
Loading...

Romalılar can vermekte olan bir insanın son soluğu nu içine çekmenin şans getirdiğine inanırlardı. Roma ailesinin en yaşlı erkek üyesi yatağın başına çağrılır, bu soluğu içine çekmeye çalışırdı.

Ölüler bir hafta boyunca evlerinde bırakılırdı. Cesetler bu sürede herhalde kokmaya başlardı!

Ceset bir mezarlığa götürülürdü. Aile üyeleri, ölü ataların yüzlerini temsil eden masklar takarak cenaze ile birlikte yürürlerdi.

Roma imparatoru Septimius Severus (M.S. 1 93-211 arasında hüküm sürmüştür) York’ta öldü. Bu nedenle, Roma’daki cenaze merasimine götürmek üzere bedeninin balmumundan bir kopyası yapıldı. Hekimler balmumundan bu bedeni sanki ölmek üzereymiş gibi tedavi etmeye uğraştılar, daha sonra çeşitli törenler içinde de yer aldı. En sonunda çok büyük bir düğün pastasını andıran, birçok kattan oluşmuş dev bir odun yığını üzerine yerleştirildi. Alevler yükselmeye başlayınca, yığının en tepesinden bir kartal salındı ve “imparatorun soluğunu yeryüzünden cennete taşıdı.”

Romalılar, cenazeler için kütüklerden yapılmış odun yığınları inşa ederler, cesedi de yığının en tepesine yerleştirirlerdi. Cesedin gözleri açık bırakılır, böylece ölünün cenneti göreceğine inanılırdı. Yazar Plinius’a göre, bir cenazede alevler öyle şiddetliydi ki ceset odun yığınının tepesinden yere düşmüştü. Ateş öyle büyümüştü ki, ailesi onu tekrar yığının üzerine koyamamıştı.

Zengin Romalılar bazen cenaze törenlerine katılmaları için profesyonel ağlayıcılar tutarlardı. Onların kusursuz matem tavırları ve ağlamaları, durumun gerektirdiği görüntüyü törene eklemekte kullanılırdı.